Na-tuur-ge-nees-kun-de (de ~ (v.))

Geneeskunde die het middel tot herstel zoekt in een gepaste levenswijze met gebruik van natuurproducten. De kunst om het zelfgenezende vermogen van een mens zo sterk mogelijk te maken.

Vanuit de natuurgeneeskunde wordt de oorzaak van ziekten gezien als een groep factoren die de gezonde balans in het lichaam verstoort. Deze factoren kunnen onder andere stress, te weinig rust, slechte voeding en vaak ook een ophoping van afvalstoffen zijn. Ziekte wordt gezien als een poging van het lichaam deze verstoring op te ruimen of als een aanpassing om minder last te hebben van deze factoren.

De natuurgeneeswijze die toegepast wordt in deze praktijk is Orthomoleculaire Geneeskunde, voor onderzoek wordt gebruik gemaakt van Mesologie.  

Wat is Orthomoleculaire geneeskunde?

Onder Orthomoleculaire Geneeskunde wordt verstaan, het vermogen om met behulp van gerichte gezonde basisvoeding en suppletie ziekteprocessen te verbeteren.

Door het leggen van verbanden tussen klachten en niet adequaat verlopende processen in het lichaam, kan inzicht worden verkregen in welke voedingsstoffen  in een bepaalde situatie verbeterend kunnen werken. Hierbij wordt gebruik gemaakt van het zelfgenezend vermogen van het menselijk lichaam. Dit vermogen kan optimaal worden geactiveerd door het aanbieden van alle stoffen die betrokken zijn bij de normale regulering van belangrijke processen en in een Orthomoleculaire, dus optimale hoeveelheid.

Orthos betekent juist of optimaal in het Grieks, er wordt in de Orthomoleculaire geneeskunde gestreeft naar het aanbieden van optimale hoeveelheden voedingsstoffen. Dit betekent een gezonde evenwichtige/gevarieerde voeding aangevuld met optimaal gedoseerde voedingssupplementen.

De Orthomoleculaire Voedingsleer is met name gericht op preventie van ziekte en het verbeteren van gezondheid en welzijn.

De voedingsstoffen waarmee de Orthomoleculair therapeut werkt zijn vitamines, mineralen, spoorelementen, essentiële vetzuren, aminozuren en stoffen uit planten en kruiden (Fytotherapie). Ook het gebruik van vezels, orgaanconcentraten, probiotica, natuurlijk bronwater, bepaalde hormoonachtige stoffen en speciale zouten behoren tot de mogelijkheid.

Voeding heeft een belangrijke invloed op ziekte en gezondheid. Dit is al duizenden jaren bekend. Hippocrates, de grondlegger van de Westerse geneeskunde hield zich al bezig met de relatie tussen voeding en gezondheid. Een beroemde uitspraak van hem is: Laat uw voeding uw medicijn zijn en uw medicijn uw voeding.